jabal

نقل است که وزیر وقت خزانه داری ایالات متحده، هنری پولسون پس از بحران مالی سال 2008 و ورشکستگی چهارمین بانک بزرگ این کشور دچار بیماری ناراحتی اعصاب و البته بی خوابی شد. کشور آمریکا در حالی توانست بحران مالی را پشت سر بگذارد که تصمیم گیران با حس مسئولیت پذیری وظایف خود را اجرا می کردند.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی چشم انداز 1404 به نقل از آفتاب نیوز، پولسون هم می‌توانست با خیال راحت بخوابد و بگوید، آنچه رخ داده به‌دلیل باز کردن دست بانک‌ها در عقد قراردادهای رهنی و ایجاد اوراق بهادار بر مبنای آن و مقررات‌زدایی بوده که بیش از دو دهه سابقه داشته و او عاملش نبوده است. یا اگر می‌خواست نشان دهد به‌عنوان وزیر خزانه‌داری بر مساله اشراف دارد، یک سخنرانی تمام عیار از علت مساله بیان کند و قول‌هایی بدهد و وجدانش را آرام کند؛ اما این کاری نبود که از وزیر خزانه‌داری انتظار می‌رفت. هر عاملی هم که موجب بحران بود، از مسوولیت پولسون کم نمی‌کرد و او باید مانع بحران می‌شد.

نمی‌گوییم مسوولان نخوابند؛ اما وقتی خود می‌گویند اقتصاد ایران دچار ابرچالش‌هاست، چه کسی باید این ابرچالش‌ها را مرتفع سازد؟ باقی ماندن بر مسند فلان وزارتخانه، به این معناست که صاحب آن، ایمان دارد می‌تواند مشکلات را برطرف کند و در جهت اصلاح امور گام بردارد. البته شاید تلقی ما از اصلاح، با آنچه مسوولان در ذهن دارند متفاوت باشد. شاید آنان بر این نظرند که اگر وضعیت را بدتر نکنند، حق داشتن کرسی مسوولیت را دارند؛ اما این برداشت فی‌نفسه اشتباه است؛ زیرا از یکسو روند تحولات چالش‌ها، ایستا نیست و به مرور زمان مشکل عمیق‌تر می‌شود و هم از سوی دیگر، رای‌دهندگان به امید تغییر، به ریاست محترم جمهوری رای داده‌اند، نه باقی ماندن در وضعیت موجود.

چه بسیار بهانه و دلیل که می‌توان اقامه کرد تا مشخص شود، مسوول امروز واقعا مسوول مشکلات حوزه کاری‌اش نیست. ما همگی از این دلایل آگاهی داریم و همگی به عمق و پیچیدگی مسائل اقتصادی - سیاسی این کشور باور داریم؛ اما از کسی که مسوولیتی را پذیرفته است، انتظار داریم تا زمانی که بر مسند است برای اصلاح امور بجنگد. اصلاحات اقتصادی امروز نیازمند افرادی است که تا به نتیجه نرسیدن اصلاح، خواب بر چشم نگیرند.

آنانی که بودن در مسند را برای جنگیدن هر روزه در راستای تحقق اصلاح اقتصادی، بخواهند و وجدانشان وقتی می‌دانند دیگر بودنشان تغییری ایجاد نمی‌کند، چنان دردمند باشد که برای آسودگی‌اش، با جان و دل حاضر به تحویل دادن مسوولیت باشند. بارها گفته‌ایم، سیل مسائل اقتصادی آن چنان نزدیک شده است که اگر اصلاح صورت نگیرد، حتی معلوم نیست، این دوره دولت نیز به سلامتی طی شود و اگر این‌گونه است، دولت نیازمند مبارزانی است که برای نجات اقتصاد، روز و شب نداشته باشند. به‌راستی دولت چند مبارز دارد؟

ارسال نظر

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.

یادداشت

  • jalalpoor

    محسن جلال پور

    خسارات عدم اصلاح نرخ ارز بر عهده تولید کننده داخلی

    سیاست ناصحیح مدیریت نرخ ارز سابقه‌ای طولانی در اقتصاد ایران دارد. از مسیر اجرای این سیاست ناصحیح ضرر و زیان فراوانی به منافع اقتصادی و غیراقتصادی کشور وارد شده است. زنجیره غلطی که بارها و بارها در طول چهار دهه اخیر تکرار شده و همواره نه تنها منجر به اتلاف و حیف و میل منابع کشور شده که اثر فراوانی بر پیش‌بینی‌ناپذیری اقتصاد داشته و بازار را در ابهامی خسارت‌آفرین فرو برده است.

  • ghanbari

    دکتر حمید قنبری

    چرا و چگونه وضعیت موسسات مالی بحرانی شد؟

    بدون تردید بروز مشکل و بحران در نظام بانکی در نتیجه یک اشتباه، به تنهایی پدید نخواهد آمد و مستلزم سلسله اشتباهات به هم پیوسته خواهد بود. با این حال تصمیم داریم علت بروز بحران در موسسات مالی را بررسی کنیم.

  • ghani-nejad

    دکتر موسی غنی نژاد

    مشکلات نیروی کار در بخش دولتی

    عدم بهره وری مناسب نیروی کار در بخش دولتی در مقایسه با بخش خصوصی همواره یکی از معضلات علم اقتصاد بوده است. به اعتقاد کارشناسان اصلی ترین دلیل این امر، نبود نظام انگیزشی مناسب در بخش دولتی در مقایسه با نظام بازار است.

  • jabal

    دکتر پویا جبل عاملی

    خیال راحت مسئولین و ابر چالش های اقتصادی

    نقل است که وزیر وقت خزانه داری ایالات متحده، هنری پولسون پس از بحران مالی سال 2008 و ورشکستگی چهارمین بانک بزرگ این کشور دچار بیماری ناراحتی اعصاب و البته بی خوابی شد. کشور آمریکا در حالی توانست بحران مالی را پشت سر بگذارد که تصمیم گیران با حس مسئولیت پذیری وظایف خود را اجرا می کردند.

پربحث‌ها

پربیننده‌ها